با گرم شدن شرایط آب و هوایی و رشد بار قابل توجه در بخش توزیع، مدیریت اوج سیستم قدرت در فصول گرما به یک مسئلۀ مهم تبدیل شده است و برنامه‏های پاسخ گویی بار یکی از مناسب‏ترین روش‏های متداول برای مدیریت اوج بار شبکه است. نویسندگان در این مقاله رویکرد نوینی را برای مدیریت اوج شبکه در شرایط بحرانی و توسط شرکت توزیع پیشنهاد می‏دهند. این رویکرد، برنامه‏ریزی بهینۀ منابع انرژی پراکنده و منابع متنوع پاسخ گویی بار در راستای کاهش اوج مصرف شبکه در ساعت های اوج بحرانی و با کمترین هزینه است. منابع پاسخ گویی بار در این مقاله شامل سه برنامه قیمت گذاری اوج بحرانی، کاهش بار تشویقی و پاسخ گویی بار اضطراری است که توسط شرکت توزیع اجرا می‏شود. بهینه‏سازی این مسئله به واسطۀ یک برنامه‏ریزی ریاضی مقاوم و با در نظر گرفتن عدم قطعیت تولید منابع تجدیدپذیر صورت می‏پذیرد. نتایج به دست آمده نشان می‏دهد ارائۀ قیمت اوج بحرانی مناسب نه تنها بر کاهش مصرف بارهای الاستیک، بلکه بر نحوۀ همکاری سایر مشترکین در برنامه‏های کاهش بار و اضطراری نیز تأثیر می‏گذارد. همچنین، برنامۀ پاسخ گویی بار اضطراری با در اختیار قرار دادن ظرفیت انرژی مناسب در ساعت های محدود، نقش مهمی در مدیریت بار اوج دارد. تأثیر بار پیش بینی شده از سوی شرکت توزیع برای بازۀ ساعتی مدیریت اوج مقداری مثبت و برای زمان‏های غیر اوج منفی می‏شود. ضمن اینکه باید توجه داشت ریسک گریزی اپراتور و دخالت دادن عدم قطعیت موجب افزایش تأثیر بار می‏شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مقاله، شیوه مدیریت انرژی در ریزشبکه های چندگانه با در نظر گرفتن قیود پخش بار با استفاده از یک الگوریتم ترکیبی پیشنهاد شده است. این مدیریت انرژی سهم دقیق تولید یا مصرف انرژی در واحدهای گوناگون موجود در ریزشبکه های چندگانه را مشخص می کند. روش پیشنهادی به صورت سلسله مراتبی انجام می یابد؛ به این طریق که در ابتدا هر ریزشبکه یک برنامه ریزی محلی برای مشترکین و منابع تولید انرژی خود انجام می دهد و توان مازاد یا تامین نشده آن ها معین می شود. سپس، بهره بردار مستقل سیستم توزیع، با در نظر گرفتن قیود پخش بار، میزان تبادل انرژی را معین می نماید. ذخیره سازهای انرژی نیز به منظور حفظ تعادل میان تولید توان توسط منابع انرژی تجدیدپذیر و بار مصرفی در نظر گرفته شده اند. هم چنین، برنامه پاسخ گویی بار با هدف هموار کردن منحنی بار و کاهش هزینه های بهره برداری مورد استفاده قرار گرفته است. در نهایت روش پیشنهادی بر روی ریزشبکه های چندگانه، با استفاده از نرم افزارهای GAMS و MATLAB شبیه سازی شده است.

امروزه یکی از مشکلات صنعت برق و بویژه بازارهای لحظه ای برق، تامین انرژی الکتریکی مورد نیاز در طی دوره پیک است. به روش سنتی حل این مشکل، احداث نیروگاههای جدید و افزایش ظرفیت تولید انرژی الکتریکی است. راه حل اقتصادی دیگر مدیریت سمت تقاضا از طریق مدیریت بار می باشد. روشهای متفاوتی برای مدیریت بار از بعد فنی، همانند کنترل مستقیم وجود دارد؛ اما از بعد اقتصادی (از طریق ایجاد انگیزه قیمتی و غیر قیمتی) می توان مدیریت بار را اجرا کرد، یکی از روشهای اقتصادی مدیریت بار که ریشه در نظریات بخش عمومی دارد روش خود جیره بندی است.روش تحقیق این مقاله از نوع توصیفی مبتنی بر روش تحلیل محتوا است و سعی می شود ضمن معرفی این روش به عنوان یک روش کارآمد با بررسی مقالات بنیادی سیر تکامل این مدل در اقتصاد طی سه دهه اخیر ارایه شود. براساس یافته ها، مطالعه ادبیات اقتصادی موجود در این زمینه را می توان به دو دوره 1978 تا 1990 (دوره معرفی مدل خود جیره بندی) و دوره 1990 تاکنون (توسعه و کاربرد مدل) تقسیم کرد.

در این مقاله سعی می شود با ارایه مدل مدیریت دارایی اهمیت جایابی واحد تولید پراکنده (DG) از دید حساسیت شاخصه های قابلیت اطمینان سیستم توزیع بررسی و سپس، جایابی واحد تولید پراکنده انجام شود. مدل مدیریت دارایی برای بیشینه کردن سود شرکت های توزیع برای سرمایه گذاری انجام شده طراحی و تشریح می شود. به علت اینکه مقدار شاخصه های قابلیت اطمینان سیستم توزیع به آرایش مشترکین وابسته است، هر تغییر در آرایش مشترکین باعث تغییر شاخصه های قابلیت اطمینان سیستم توزیع می شود. یکی از عوامل تغییر در آرایش مشترکین رشد بار است. با ثابت بودن مشخصه های سخت افزاری سیستم مقدار شاخصه های قابلیت اطمینان به توزیع بار نیز وابستگی زیادی دارد. بنابراین، برای بررسی میزان معتبر بودن پژوهش های کنونی سیستم و کارا بودن سیستم در آینده، باید توزیع بار کنونی و رشد بار در آینده مطالعه شوند. در این مقاله سعی می شود با جایابی بهینه واحد تولید پراکنده، حساسیت شاخصه های قابلیت اطمینان سیستم توزیع نسبت به رشد بار در آرایش های مختلف بار به حداقل رسانده شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.